Karcinom pluća je najčešći karcinom kod muškaraca, dok je u samom vrhu i kod žena.

 

Nastaje iz epitela bronhijalnog stabla. U većini slučajeva javlja se između 50. i 60. godine života, ali se sve češće dijagnostikuje i u znatno mlađem životnom dobu.

 

Smatra se da je osnovni faktor rizika za razvoj raka pluća pušenje cigareta, odnosno da su sastojci duvanskog dima kancerogeni. Pored pušenja tu se ubrajaju i izloženost azbestnoj prašini, radioaktivnim izotopima i arseniku.

 

Rak pluća raste lokalnom invazijom u okolne strukture i u limfne kanale. Hematogene metastaze se mogu pojaviti u gotovo svim organima, a najčešće su u mozgu, kostima, jetri, nadbubrežnim žlezdama i koži.

 

Što se tiče simptoma bolesti, manji broj bolesnika je bez simptoma i kod njih se tumor otkriva slučajno urađenom radiografijom grudnog koša. Znatno veći broj bolesnika se žali na uporan kašalj, nekada praćen iskašljavanjem krvi, a nije redak i gubitak u telesnoj težini. Svaka upala pluća koja ne može da se izleči ili koja se ponavlja uvek u istom regionu, treba da pobudi sumnju. Proširenost karcinoma u zid grudnog koša izaziva bol na mestu invazije. Karcinom usled invazivnog rasta može da dovede i do promuklosti, otoka lica, vrata i gornje polovine tela sa karakterističnim nalazom prepunjenih krvnih sudova u tom delu tela, zatim otežanog gutanja, poremećaja rada srca. Nije neuobičajeno da se karcinom otkrije nakon kliničke manifestacije neke od hematogenih metastaza i najčešće je to slučaj sa moždanim (epilepsija), a retko sa koštanim ili kožnim metastazama. U kliničke manifestacije spadaju i pojave koje su označene kao paraneoplastični sindrom (maljičasti prsti, hipertrofična plućna osteoartropatija, periferna mipatija i neuropatija, površne i duboke flebotromboze, brojne endokrine manifestacije).

 

Dijagnoza se postavlja na osnovu anamneze i fizikalnog pregleda; zatim se dopunjuje radiografijom, bronhoskopijom, perkutanom biopsijom.

 

Lečenje može biti hirurško, radioterapijom, hemioterapijom, imunoterapijom i simptomatsko.