Neiscrpna riznica Duha i Premudrosti, arimandrit dr Justin Popović, bivši profesor Teološkog fakulteta, koji je 1946. godine uklonjen sa katedre od strane ateističkog režima.
Od 1948. do 1979. godine bio je duhovnik Manastira stavljajući snažan pečat lične harizme na manastirski život. Izuzetna ljubav i razumevanje monahinja prema svome Avi omogućila je njegovo potpuno posvećenje spisateljskom radu. Otac Justin je završio dva fakulteta: teološki i filosofski. Govorio je tečno četiri jezika (grčki, ruski, nemački i engleski); a u prevodu se služio sa 11 rečnika.
Pored velike učenosti posebno treba istaći Avin isposnički i molitvenički duh. Svakodnevno je služio Svetu Liturgiju do same smrti, moleći se Sladčajšem Isusu za spasenje vascelog roda ljudskog.
Sveti Ava Justin Ćelijski: veliki teolog, filosof, besednik, isposnik, molitvenik, prozorljivac – svetionik Duha koji kao sunce svetli u tami, svetitelj koji Istinom Hristovom prosvetljuje sve bogotražiteljne duše, čiji Sveti Grob položen u manastiru Ćelije, predstavlja duhovni temelj budućeg, još većeg značaja Manastira koji opravdano nosi epitet „biser u ruci Božjoj i parče raja na zemlji“, koji zajedno sa Lelićem zbog drugog njemu ravnog duhovnog velikana Vladike Nikolaja Lelićkog – jeste Duhovna prestonica srpskog naroda.
Veliki ugled, zahvaljujući Ocu Justinu, Manastir ima u celom pravoslavnom svetu. Svojim naslednicima Ava je ostavio testament da objave njegova dela, s tim da čist prihod ide u fond „Sv. Jovana Zlatoustog“, s ciljem podizanja trioltarnog hrama u čast Svetog Save (centralni oltar), Sv. Jutina Filosofa (južni oltar), Sv. Marije Egipćanke (severni oltar), i to u manastiru Ćelije, ako bude bilo moguće.
Rođen na Blagovesti 1894. godine u Vranju, Ava Justin se preselio u rajska naselja na Blagovesti 1979. godine, zbog čega je na rođenju dobio ime Blagoje – celog života je blagovestio Evanđelje Hristovo životom, delom i rečju. Njegovi asketski podvizi, molitve, ljubav evanđelska, samo su u potpunosti Bogu znani, a rodu pravoslavnom ostavio je obimno, čudesno i bogonadahnuto delo teološkog, filosofskog i bogoslužbenog karaktera u obimu od 33 toma, kao i 12 tomova „Žitija Svetih“, prvi put priređenih na srpskom jeziku. U sastavu Sabranih Dela odštampano je 14 knjiga, gde je ušlo ukupno 19 tomova. Ava Justin se preselio u rajska naselja na Blagovesti 1979. godine.

Za njega je, zaista, sve što je govorio i radio, bilo služenje i pisanje, još tačnije: produženje Evanđelja Hristovog. Besede Oca Justina, kao i ostala njegova dela i sveukupni životni rad i podvig njegove hristolike i bogonosne ličnosti nastavak su Evanđelja Hrista Bogočoveka.

Zato je sa surevnjivošću jednom rekao: „Ne dam da mi niko pomrači Evanđelje moje u Hristu!''

U svojim Besedama, koje je govorio u teška vremena bezbožnog komunizma, on je propovedao nepatvoreno Evanđelje Hristovo: ''u vreme i nevreme, karajući, preteći, tešeći, sa svakim strpljenjem i poukom''. Bio je u naša teška i smutna vremena jasni i gromoglasni propovednik i apostol i evanđelist Hrista Bogočoveka, Raspetog i Vaskrslog Spasitelja sveta i roda ljudskog, Jedinog Spasitelja svekolike tvari Božije u svim svetovima, kako je voleo često da kaže.

Grob Svetog Oca Justina nalazi se na južnoj strani oltara. Po njegovoj želji grob nema drugog spomenika osima ovećeg kamenog krsta i cveća na humci.