Periodizacija istorije i računanje vremena
I Istorijski izvori
1) spomenici materijalne kulture (arheološki ostaci, ostaci starih gradova, grobnica, naselja i slično)
2) pisani spomenici (stari zapisi, hronike, biografije, dnevnici i izveštaji)
3) legende i bajke (najnepouzdaniji izvori, ali istoričari i u njima nalaze po neko zrno istine za izučavanje prošlosti)
Od svih izvora najpouzdaniji su pisani spomenici koji se čuvaju u arhivama, a najmnogobrojniji su spomenici materijalne kulture koji se čuvaju u muzejima.
U Novom Sadu postoji Vojvođanski arhiv, Vojvođanski muzej sa najvećim brojem predmeta u državi, Muzej grada Novog Sada i kompleks Petrovaradinske tvrđave. Najstariji muzej u državi je Narodni muzej u Beogradu.
II Računanje vremena
Savremen svet računa vreme po erama, a stari narodi su računali vreme prema određenim godinama:
1. Egipćani – prema godini vladavine faraona
2. Grci su računali vreme od 766. god. pre nove ere prema olimpijadama
3. Rimljani su računali vreme od 753. god. pre nove ere od legendarnog nastanka grada Rima
4. Muslimani su računali vreme od 622. god. nove ere kada je Muhamed prešao iz Meke u Medinu
5. Hrišćani su računali vreme od rođenja Isusa Hrista (događaji koji su se desili pre rođenja Isusa označavaju se kao pre nove ere, a posle rođenja beleže se kao posle nove ere)
III Periodizacija istorije
Istorija se deli na:
1. praistorija
2. prava istorija
Praistorija
– to je doba prvobitne ljudske zajednice koja traje od nastanka čoveka do prve države (3200 god. pre nove ere u Egiptu)
Prava istorija
1. stari vek – robovlasničko društvo: od prve države do V veka (476. godina – pad zapadnog Rimskog carstva)
2. srednji vek – feudalizam: od V veka do XVI veka – prve buržoaske revolucije
3. novi vek – kapitalizam: od XVI veka do 1917. godine (Oktobarska revolucija u Rusiji)
4. najnovije doba – socijalizam: od 1917. god. do danas
