Disko (franc. disque, engl. disco) je pravac pop muzike koji se polovinom 70-ih godina 20. veka odvojio kao zaseban muzički pravac. Tekstovi, melodija a često i pesma, u disko muzici su potisnuti u pozadinu. U prvom planu su igra, ples, miks i ritam (engl. beat sa frenkvencijom od 120-130 u minuti) sa specifičnim ritmičkim promenama (engl. groove). Vrhunac, disko muzika doživljava između 1976. i 1979., kada ima veliki uticaj na modu, „duh vremena“ kao i na tadašnji stil života.

Neki od poznatih disko umetnika su Dona Samer, Glorija Gejnor, Bi Džiz, Čik, Kej Si i Sanšajn bend, Telma Hjuston, Sister Sledž, Di Tramps, Vilidž Pipl i Majkl Džekson. Dok su izvođači i pevači privukli pažnju javnosti, producenti diskografskih kuća koji rade iza kulisa igrali su važnu ulogu u razvoju žanra. Filmovi poput Saturday Night Fever (1977) i Thank God It’s Friday (1978) doprineli su popularnosti diskoteke.

Disko je počeo kao spoj muzike sa mesta popularnih kod Afroamerikanaca, Hispanoamerikanaca i Latinoamerikanaca, Amerikanaca italijankog porekla, i LGBT osoba u Filadelfiji i Njujorku tokom kasnih 1960-ih i početkom 1970-ih. Disko se može posmatrati kao reakcija kontrakulture 1960-ih na dominaciju rok muzike i na stigmatizaciju tadašnje plesne muzike. Tokom perioda popularnosti diskoteke u Sjedinjenim Državama razvijeno je nekoliko plesnih stilova, uključujući bamp i hasl.

Pojam disko, kao skraćenica od diskoteka, potiče iz francuskog (franc. discothèque) i prvi put se pojavljuje 1941. godine. Diskotekom se označavao noćni klub, u kome je muzika dolazila iz gramofona umesto da je izvođena uživo. Predstavlja složenicu od reči „disque“ (gramofonska ploča) i „bibliothèque“ (biblioteka).