Fank (engl. funk) je muzički žanr koji je nastao u afroameričkim zajednicama sredinom 1960-ih kada su muzičari stvorili novi ritmički, plesni oblik muzike kroz mešavinu soula, džeza i ritma i bluza (R&B). On daje umanjeni naglasak melodiji i progresiji akorda i usredsređuje se na snažan ritmički gruv bas linije koju svira električni basista i bubnjarsku ulogu koju svira perkusionista, često sporijim tempom od druge popularne muzike. Kao i većina afrički-inspirisane muzike, fank se obično sastoji od složenog gruva sa ritmičkim instrumentima koji sviraju međusobno povezane melodije koje stvaraju „hipnotički“ i „plesni“ osećaj. Fank koristi iste bogate obojene produžene akorde koji se nalaze u bi-bap džezu, kao što su molski akordi sa dodanim sedminama i jedanaestinama, ili dominantnim sedminskim akordima sa izmenjenim devetinama i trinaestinama.

Fank je nastao sredinom 1960-ih, sa Džejmsom Braunom koji je razvio prepoznatljivi stil koji je naglašavao opušteni ritam sa snažnim akcentom na prvom otkucaju svakog takta.

Funk derivati obuhvataju avant-funk, jednu avangardnu formu fanka; bugi, hibrid elektronske muzike i fanka; fank metal, mešavinu fanka i metala; G-funk, mešavina gangst rapa i fanka; Timba, oblik fank kubanske plesne muzike; i fank džem. Fank uzorci i brejk bitovi uveliko su se koristili u hip-hopu i elektronskoj plesnoj muzici.